کورتیکوتومی دقیقاً چیست؟
در حرکت معمول ارتودنسی، با اعمال نیروی کنترل‌شده، استخوان اطراف ریشه دندان دچار بازسازی (remodeling) می‌شود؛ در سمت فشار، استخوان تحلیل می‌رود و در سمت کشش، استخوان جدید تشکیل می‌شود.
در کورتیکوتومی، جراح یا پریودنتیست با ایجاد آسیب کنترلشده و محدود در استخوان کورتیکال آلوئول، پاسخ ترمیمی استخوان را تحریک می‌کند. این پدیده با مفهوم Regional Acceleratory Phenomenon یا RAP مرتبط است و می‌تواند برای مدتی سرعت remodeling و در نتیجه حرکت ارتودنسی را افزایش دهد. 
نکته مهم این است که کورتیکوتومی دندان را مستقیماً با دستگاه جابه‌جا نمی‌کند؛ بلکه محیط استخوانی را برای حرکت ارتودنسی مساعدتر می‌کند.
دستگاه کورتیکوتومی چه کاری انجام می‌دهد؟
بسته به نوع تکنیک، دستگاه باید بتواند برش یا سوراخ‌های بسیار کنترل‌شده‌ای در cortical plate ایجاد کند.
دو گروه مهم وجود دارد:
الف) دستگاه پیزوالکتریک
امروزه یکی از روش‌های مهم، استفاده از Piezosurgery است.
این دستگاه با ارتعاشات اولتراسونیک، تیغه یا insert مخصوص را حرکت می‌دهد و می‌تواند با دقت بالا روی بافت سخت کار کند. در روش Piezocision معمولاً بدون کنار زدن گسترده فلپ، برش‌های کوچک در ناحیه بین دندان‌ها ایجاد شده و سپس کورتیکوتومی با tip مخصوص انجام می‌شود.
مزیت مهم آن نسبت به روش سنتی، کم‌تهاجمی‌تر بودن است.
ب) دستگاه/هندپیس جراحی با فرز
در کورتیکوتومی سنتی، از هندپیس جراحی و فرزهای مناسب استخوان برای ایجاد خطوط یا نقاط decortication استفاده می‌شود.
این روش معمولاً نیازمند دسترسی جراحی بیشتر و در بسیاری از تکنیک‌ها کنار زدن فلپ است؛ بنابراین از Piezocision تهاجمی‌تر محسوب می‌شود، هرچند می‌تواند برای مواردی که نیاز به bone augmentation/grafting وجود دارد مزیت داشته باشد. 
#آموزش_تعمیرات_تجهیزات_پزشکی
#جهاد_دانشگاهی_علوم_پزشکی_تهران