دستگاه آرتروسکوپی وسیله‌ای است که پزشک با آن داخل یک مفصل را بدون باز کردن کامل مفصل مشاهده و در صورت نیاز جراحی می‌کند.
آرتروسکوپی بیشتر برای مفاصل زانو، شانه، مچ پا، لگن و مچ دست استفاده می‌شود؛ مثلاً برای درمان پارگی مینیسک یا رباط‌ها، آسیب غضروف و برخی مشکلات شانه.
اجزای اصلی دستگاه آرتروسکوپی عبارتند از:
آرتروسکوپ (Arthroscope)
یک لوله باریک و فلزی است که در انتهای آن لنز قرار دارد.
از طریق برش بسیار کوچکی وارد مفصل می‌شود.
معمولاً قطر آن حدود ۲ تا ۵ میلی‌متر است.
منبع نور (Light Source)
نور قوی را از طریق کابل فیبر نوری به داخل مفصل می‌رساند.
باعث می‌شود جراح بتواند ساختارهای داخل مفصل را به‌وضوح ببیند.
دوربین آرتروسکوپی (Camera)
به قسمت خارجی آرتروسکوپ متصل می‌شود.
تصویر داخل مفصل را دریافت و به مانیتور منتقل می‌کند.
مانیتور
تصویر بزرگ‌شده داخل مفصل روی آن نمایش داده می‌شود.
جراح معمولاً هنگام عمل به مانیتور نگاه می‌کند.
پمپ آرتروسکوپی (Arthroscopy Pump)
مایع استریل، معمولاً سرم، را با فشار کنترل‌شده وارد مفصل می‌کند.
این کار باعث باز شدن فضای مفصل و بهتر دیده‌شدن بافت‌ها می‌شود.
شیور یا تراش‌دهنده (Shaver)
یک ابزار چرخشی ظریف است که برای برداشتن یا تراشیدن بافت آسیب‌دیده استفاده می‌شود.
در بعضی اعمال از ابزارهای دیگری مانند RF یا کوتر نیز استفاده می‌شود.
ابزارهای جراحی
مانند پانچ، گرسپر، قیچی، پروب و ابزارهای مخصوص ترمیم رباط یا مینیسک.
به‌طور ساده مسیر کار این‌گونه است:
دوربین → آرتروسکوپ → داخل مفصل → انتقال تصویر به مانیتور
و هم‌زمان:
پمپ → ورود سرم به مفصل → ایجاد دید مناسب
#آموزش_تعمیرات_تجهیزات_پزشکی
#جهاد_دانشگاهی_علوم_پزشکی_تهران