رتینوسکوپ یک وسیلهٔ چشم‌پزشکی و اپتومتری است که برای اندازه‌گیری عیب انکساری چشم مثل نزدیک‌بینی، دوربینی و آستیگماتیسم استفاده می‌شود.
در روش رتینوسکوپی، پزشک یا اپتومتریست یک پرتو نور را با رتینوسکوپ وارد چشم بیمار می‌کند و حرکت بازتاب نور از روی شبکیه را مشاهده می‌کند. با بررسی جهت و سرعت این بازتاب، میزان و نوع خطای انکساری چشم تخمین زده می‌شود.
کاربردهای اصلی رتینوسکوپ:
تعیین شمارهٔ تقریبی عینک یا لنز تماسی
بررسی عیوب انکساری، به‌خصوص در کودکان یا افرادی که همکاری کمتری دارند
کمک به تشخیص آستیگماتیسم
انجام معاینات دقیق‌تر قبل از تجویز عینک
رتینوسکوپ معمولاً شامل یک منبع نور، سیستم عدسی و آینه است و پزشک آن را در فاصلهٔ مشخصی از چشم بیمار حرکت می‌دهد تا واکنش نور شبکیه را ارزیابی کند. بیشتر خرابیهای دستگاه رتینوسکوپ مربوط به منبع نور،  کثیفی  و خط و خش عدسی و آینه و خرابیهای الکتریکی و مکانیکی است که در پستهای آتی بیشتر در اینباره صحبت خواهد شد
. 
#آموزش_تعمیرات_تجهیزات_پزشکی 
#جهاد_دانشگاهی_علوم_پزشکی_تهران